بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى لَمْ يُشْهِدْ أَحَداً حِينَ فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ
ستایش خدا را که هنگام آفرینش آسمانها و زمین احدی را گواه نگرفت
وَلَا اتَّخَذَ مُعِيناً حِينَ بَرَأَ النَّسَمَات
و به گاه ایجاد جانداران یاوری انتخاب نکرد
لَمْ يُشَارَكْ فِى الْإِلٰهِيَّةِ، وَلَمْ يُظاهَرْ فِى الْوَحْدَانِيَّةِ
در معبود بودن انبازی ندارد و در یکتاییاش نیاز به پشتیبانی ندارد
كَلَّتِ الأَلْسُنُ عَنْ غَايَةِ صِفَتِهِ، وَالْعُقُولُ عَنْ كُنْهِ مَعْرِفَتِهِ
زبانها از بیان نهایت وصفش درمانده و خردها از ژرفای شناختش وامانده
وَتَوَاضَعَتِ الْجَبابِرَةُ لِهَيْبَتِهِ، وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِخَشْيَتِهِ
و گردنکشان در برابر عظمتش فروتن و چهرهها از بیم او در تنگنا افتاده
وَانْقَادَ كُلُّ عَظِيمٍ لِعَظَمَتِهِ
و هر بزرگی در برابر بزرگیاش تسلیم گشته است.
فَلَكَ الْحَمْدُ مُتَواتِراً مُتَّسِقاً، وَمُتَوالِياً مُسْتَوْسِقاً
ستایش پیاپی و پیوسته و دنبالهدار و پایدار فقط ویژه توست
وَصَلَوَاتُهُ عَلَىٰ رَسُو لِهِ أَبَداً، وَسَلامُهُ دَائِماً سَرْمَداً
و رحمت همیشگی و درود جاودان و بیپایان او بر رسولش باد.
اللّٰهُمَّ اجْعَلْ أَوَّلَ يَوْمِى هٰذَا صَلاحاً، وَأَوْسَطَهُ فَلاحاً، وَآخِرَهُ نَجَاحاً؛
خدایا! ابتدای امروزم را خیر و صلاح و میانه امروزم را رستگاری و پایانش را کامیابی قرار ده؛
وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمٍ أَوَّلُهُ فَزَعٌ، وَأَوْسَطُهُ جَزَعٌ، وَآخِرُهُ وَجَعٌ .
و به تو پناه میآورم از روزی که آغازش شیون و میانش بیتابی و پایانش دردمندی است
اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ، وَكُلِّ وَعْدٍ وَعَدْتُهُ، وَكُلِّ عَهْدِ عَاهَدْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَفِ بِهِ
خدایا! از تو آمرزش میخواهم برای هر نذری که کردم و هر وعدهای که دادم و هر پیمانی که بستم سپس به آن وفا نکردم
وَأَسْأَلُكَ فِى مَظَالِمِ عِبَادِكَ عِنْدِى
و پرداخت حقوق بندگانت را که بر عهده دارم از تو درخواست میکنم
فَأَيُّما عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ أَوْ أَمَةٍ مِنْ إِمَائِكَ
پس هر بندهای از بندگانت و هر کنیزی از کنیزانت
كَانَتْ لَهُ قِبَلِى مَظْلِمَةٌ ظَلَمْتُهَا إِيَّاهُ
که او را نزد من حقی پایمال شده باشد
فِى نَفْسِهِ، أَوْ فِى عِرْضِهِ، أَوْ فِى مَالِهِ
که در آن به جان یا آبرو یا مال
أَوْ فِى أَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ
یا خانوادهاش یا فرزندش
أَوْ غِيبَةٌ اغْتَبْتُهُ بِهَا
ستم روا داشتهام یا غیبتی از او کردهام
أَوْ تَحَامُلٌ عَلَيْهِ بِمَيْلٍ أَوْ هَوَىً
یا بر اثر میل خود یا خواهش دل
أَوْ أَنَفَةٍ أَوْ حَمِيَّةٍ أَوْ رِيَاءٍ أَوْ عَصَبِيَّةٍ
یا تکبّر یا خشم یا خودنمایی یا تعصّب
غَائِباً كَانَ أَوْ شَاهِداً، وَ حَيّاً كَانَ أَوْ مَيِّتاً
بر او باری نهادهام، این بنده یا کنیزت غایب باشد یا حاضر، زنده باشد یا مرده
فَقَصُرَتْ يَدِى، وَضَاقَ وُسْعِى عَنْ رَدِّهَا إِلَيْهِ وَالتَّحَلُّلِ مِنْهُ؛
و دستم کوتاه شده و توانائیام محدود از پرداخت آن حق یا طلب حلالیت از اوست؛
فَأَسْأَلُكَ يَا مَنْ يَمْلِكُ الْحَاجَاتِ، وَهِىَ مُسْتَجِيبَةٌ لِمَشِيَّتِهِ، وَمُسْرِعَةٌ إِلَىٰ إِرادَتِهِ
از تو میخواهم ای کسی که رفع نیازها در اختیار اوست و حاجات در برابر مشیت او اجابتپذیر و به سوی ارادهاش شتابانند
أَنْ تُصَلِّىَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ
که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی
وَأَنْ تُرْضِيَهُ عَنِّى بِمَا شِئْتَ
و آن بنده را که بر او ستمی کردم هرگونه که خواهی از من راضی گردانی
وَتَهَبَ لِى مِنْ عِنْدِكَ رَحْمَةً
و از سوی خود مرا رحمت عطا کنی
إِنَّهُ لَاتَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ، وَلَا تَضُرُّكَ الْمَوْهِبَةُ
چه آمرزیدن از تو نکاهد و بخشیدن به تو زیان نرساند
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ، اللّٰهُمَّ أَوْلِنِى فِى كُلِّ يَوْمِ اثْنَيْنِ نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ ثِنْتَيْنِ
ای مهربانترین مهربانان؛ خدایا! در هر دوشنبه از سوی خویش دو نعمت به من عطا کن
سَعادَةً فِى أَوَّ لِهِ بِطَاعَتِكَ، وَنِعْمَةً فِى آخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ
خوشبختی به بندگیات را در آغازش و نعمت آمرزشت را در پایانش
يَا مَنْ هُوَ الْإِلٰهُ، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِوَاهُ.
ای آنکه تنها او شایسته پرستش است و جز او کسی گناهان را نیامرزد.