بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
﴿1﴾ وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
(1) سوگند به مادیانهائی که با همهمه تازانند و با سم[های] خود از سنگ آتش میجهانند!
﴿2﴾ فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
(2) و برق [از سنگ] همی جهانند،
﴿3﴾ فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا
(3) و صبحگاهان هجوم آرند،
﴿4﴾ فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا
(4) و با آن [یورش]، گردی برانگیزند،
﴿5﴾ فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا
(5) و بدان [هجوم]، در دل گروهی درآیند،
﴿6﴾ إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
(6) که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است،
﴿7﴾ وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
(7) و او خود بر این [امر]، نیک گواه است.
﴿8﴾ وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
(8) و راستی او سخت شیفته مال است.
﴿9﴾ ۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
(9) مگر نمیداند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد،
﴿10﴾ وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
(10) و آنچه در سینههاست فاش شود،
﴿11﴾ إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌ
(11) در چنان روزی پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است؟