بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
﴿1﴾ الْقَارِعَةُ
(1) کوبنده،
﴿2﴾ مَا الْقَارِعَةُ
(2) چیست کوبنده؟
﴿3﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ
(3) و تو چه دانی که کوبنده چیست؟
﴿4﴾ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ
(4) روزی که مردم چون پروانه[های] پراکنده گردند،
﴿5﴾ وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ
(5) و کوهها مانند پشم زدهشده رنگین شود.
﴿6﴾ فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ
(6) اما هر که سنجیدههایش سنگین برآید،
﴿7﴾ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
(7) پس وی در زندگی خوشی خواهد بود!
﴿8﴾ وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ
(8) و اما هر که سنجیدههایش سبک بر آید،
﴿9﴾ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ
(9) پس جایش «هاویه» باشد.
﴿10﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ
(10) و تو چه دانی که آن چیست؟
﴿11﴾ نَارٌ حَامِيَةٌ
(11) آتشی است سوزنده.