بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
إِلٰهِى مَنْ ذَا الَّذِى ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلاً ؟
معبودم، کیست آنکه شیرینی محبّتت را چشید پس بهجای تو دیگری را برگزید؟
وَمَنْ ذَا الَّذِى أَنَِسَ بِقُرْبِكَ فَابْتَغَىٰ عَنْكَ حِوَلاً ؟
و کیست آنکه با مقام قرب تو انس یافت پس مایل به روی برتافتن از تو شد؟
إِلٰهِى فَاجْعَلْنا مِمَّنِ اصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ وَوِلايَتِكَ
خدایا، ما را از کسانی قرار ده که برای قرب ولایتت برگزیدی
وَأَخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَمَحَبَّتِكَ وَشَوَّقْتَهُ إِلَىٰ لِقائِكَ
و برای دوستی و محبتت خالص نمودی و برای دیدارت مشتاق کردی
وَرَضَّيْتَهُ بِقَضَائِكَ وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ إِلَىٰ وَجْهِكَ
و به قضایت راضی ساختی و نعمت نگاه به جمالت را عطایش کردی
وَحَبَوْتَهُ بِرِضَاكَ وَأَعَذْتَهُ مِنْ هَجْرِكَ وَقِلَاكَ
و به خشنودیات از او حمایت کردی و از غم هجران و دوریات پناه دادی
وَبَوَّأْتَهُ مَقْعَدَ الصِّدْقِ فِى جِوارِكَ وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ
و در جوارت در جایگاه راستی جای دادی و به شناخت خود مخصوصشان کردی
وَأَهَّلْتَهُ لِعِبادَتِكَ وَهَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرادَتِكَ
و برای بندگیات سزاوارش نمودی و به ارادهات دلباختهاش کردی
وَاجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ وَأَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ
و برای تماشای جمالت برگزیدی و رویش را برای خود از غیر، پاک کردی
وَفَرَّغْتَ فُؤادَهُ لِحُبِّكَ وَرَغَّبْتَهُ فِيما عِنْدَكَ
و دلش را برای عشقت تهی نمودی و آن را بهسوی آنچه نزد توست مشتاق فرمودی
وَأَلْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ وَأَوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ وَشَغَلْتَهُ بِطَاعَتِكَ
و یادت را به او الهام کردی و سپاسگزاریات را نصیبش نمودی و به طاعتت مشغول ساختی
وَصَيَّرْتَهُ مِنْ صَالِحِى بَرِيَّتِكَ وَاخْتَرْتَهُ لِمُنَاجَاتِكَ
و او را از بندگان شایستهات گرداندی و برای راز و نیازت انتخاب کردی
وَقَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَىْءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ
و جدا کردی از او هرچه که او را از تو جدا میکند
اللّٰهُمَّ اجْعَلْنا مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الارْتِياحُ إِلَيْكَ وَالْحَنِينُ
خدایا ما را از کسانی قرار ده که شیوههایشان و اشتیاقشان آرام گرفتن به درگاه توست
وَدَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَالْأَنِينُ جِباهُهُمْ سَاجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ
و روزگارشان آه و ناله است و پیشانیشان در پیشگاه عظمتت بر سجده
وَعُيُونُهُمْ سَاهِرَةٌ فِى خِدْمَتِكَ وَدُمُوعُهُمْ سَائِلَةٌ مِنْ خَشْيَتِكَ
و دیدگانشان در خدمتت بیخواب و اشکشان از ترس تو روان
وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ وَأَفْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهَابَتِكَ
و دلهاشان به عشقت آویخته و قلوبشان از حرمت و ارجمندیات از جا کنده است
يَا مَنْ أَنْوارُ قُدْسِهِ لِأَبْصَارِ مُحِبِّيهِ رَائِقَةٌ
ای آنکه انوار قدسش برای دیدگان عاشقانش جلوهگر است
وَسُبُحَاتُ وَجْهِهِ لِقُلُوبِ عَارِفِيهِ شَائِفَةٌ
و شکوه و عظمت دانشش برای قلوب عارفانش دیدنی است
يَا مُنَىٰ قُلُوبِ الْمُشْتَاقِينَ وَيَا غَايَةَ آمَالِ الْمُحِبِّينَ
ای آرمان دل مشتاقان، ای نهایت آروزهای عاشقان
أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَحُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُوصِلُنِى إِلَىٰ قُرْبِكَ
از تو میخواهم دوستی خودت را و دوستی آنانکه تو را دوست دارند و دوستی هر کاری که مرا به میدان قرب تو میرساند
وَأَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ إِلَىَّ مِمَّا سِوَاكَ
و اینکه خودت را نزد من محبوبتر از دیگران قرار دهی
وَأَنْ تَجْعَلَ حُبِّى إِيَّاكَ قائِداً إِلَىٰ رِضْوَانِكَ
و عشقم را به وجودت راهبر بهسوی خرسندیات گردانی
وَشَوْقِى إِلَيْكَ ذَائِداً عَنْ عِصْيانِكَ
و شوقم را به حضرتت بازدارنده از نافرمانیات سازی
وَامْنُنْ بِالنَّظَرِ إِلَيْكَ عَلَىَّ وَانْظُرْ بِعَيْنِ الْوُدِّ وَالْعَطْفِ إِلَىَّ
خدایا تماشای زیبایی وجودت را بر من منّت گذار و به من به دیده عشق و عاطفه بنگر
وَلَا تَصْرِفْ عَنِّى وَجْهَكَ وَاجْعَلْنِى مِنْ أَهْلِ الْإِسْعادِ وَالْحُِظْوَةِ عِنْدَكَ
و رویت از من متاب و مرا نزد خود از اهل خوشبختی و بهرهمندی قرار ده
يَا مُجِيبُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
ای اجابت کننده، ای مهربانترین مهربانان