﴿1﴾ بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ
(1) سوگند به [کوه] تین و زیتون،
﴿2﴾ وَطُورِ سِينِينَ
(2) و طور سینا،
﴿3﴾ وَهَـٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ
(3) و این شهر امن [و امان]،
﴿4﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
(4) [که] براستی انسان را در نیکوترین اعتدال آفریدیم.
﴿5﴾ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ
(5) سپس او را به پستترین [مراتب] پستی بازگردانیدیم؛
﴿6﴾ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
(6) مگر کسانی را که گرویده و کارهای شایسته کردهاند، که پاداشی بیمنّت خواهند داشت.
﴿7﴾ فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ
(7) پس چه چیز، تو را بعد [از این] به تکذیب جزا وامیدارد؟
﴿8﴾ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ
(8) آیا خدا نیکوترین داوران نیست؟