بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
﴿1﴾ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
(1) آنگاه که خورشید به هم درپیچد،
﴿2﴾ وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ
(2) و آنگه که ستارگان همیتیره شوند،
﴿3﴾ وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
(3) و آنگاه که کوهها به رفتار آیند.
﴿4﴾ وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
(4) وقتی شتران ماده وانهاده شوند،
﴿5﴾ وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ
(5) و آنگه که وحوش را همیگرد آرند،
﴿6﴾ وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
(6) دریاها آنگه که جوشان گردند،
﴿7﴾ وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ
(7) و آنگاه که جانها به هم درپیوندند،
﴿8﴾ وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ
(8) پرسند چو زان دخترک زنده بهگور:
﴿9﴾ بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ
(9) به کدامین گناه کشته شده است؟
﴿10﴾ وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
(10) و آنگاه که نامهها زهم بگشایند،
﴿11﴾ وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
(11) و آنگاه که آسمان زجا کنده شود،
﴿12﴾ وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ
(12) و آنگه که جحیم را برافروزانند،
﴿13﴾ وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ
(13) و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند،
﴿14﴾ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ
(14) هر نَفْس بداند چه فراهم دیده.
﴿15﴾ فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
(15) نه، نه! سوگند به اختران گردان،
﴿16﴾ الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
(16) [کز دیده] نهان شوند و از نو آیند،
﴿17﴾ وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ
(17) سوگند به شب چون پشت گرداند،
﴿18﴾ وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ
(18) سوگند به صبح چون دمیدن گیرد،
﴿19﴾ إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
(19) که [قرآن] سخن فرشته بزرگواری است.
﴿20﴾ ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ
(20) نیرومند [که] پیش خداوند عرش، بلندپایگاه است.
﴿21﴾ مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
(21) در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است.
﴿22﴾ وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ
(22) و رفیق شما مجنون نیست؛
﴿23﴾ وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
(23) و قطعاً آن [فرشته وحی] را در افق رخشان دیده.
﴿24﴾ وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ
(24) و او در امر غیب بخیل نیست.
﴿25﴾ وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَّجِيمٍ
(25) و [قرآن] نیست سخن دیو رجیم.
﴿26﴾ فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ
(26) پس به کجا میروید؟
﴿27﴾ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ
(27) این [سخن] بجز پندی برای عالمیان نیست؛
﴿28﴾ لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ
(28) برای هر یک از شما که خواهد به راه راست رود.
﴿29﴾ وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ
(29) و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست.