بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
﴿1﴾ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
(1) نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای:
﴿2﴾ الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ
(2) همان که آفرید و هماهنگی بخشید.
﴿3﴾ وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ
(3) و آنکه اندازهگیری کرد و راه نمود.
﴿4﴾ وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ
(4) و آنکه چمنزار را برآورد؛
﴿5﴾ فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ
(5) و پس [از چندی] آن را خاشاکی تیرهگون گردانید.
﴿6﴾ سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ
(6) ما بزودی [آیات خود را به وسیله سروش غیبی] بر تو خواهیم خواند، تا فراموش نکنی؛
﴿7﴾ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
(7) جز آنچه خدا خواهد، که او آشکار و آنچه را که نهان است میداند.
﴿8﴾ وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
(8) و برای تو آسانترین [راه] را فراهم میگردانیم.
﴿9﴾ فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ
(9) پس پند ده، اگر پند سود بخشد.
﴿10﴾ سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
(10) آن کس که ترسد، بزودی عبرت گیرد.
﴿11﴾ وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى
(11) و نگونبخت، خود را از آن دور میدارد؛
﴿12﴾ الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ
(12) همان کس که در آتشی بزرگ در آید؛
﴿13﴾ ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
(13) آنگاه نه در آن میمیرد و نه زندگانی مییابد.
﴿14﴾ قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
(14) رستگار آن کس که خود را پاک گردانید؛
﴿15﴾ وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ
(15) و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.
﴿16﴾ بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا
(16) لیکن [شما] زندگی دنیا را بر میگزینید؛
﴿17﴾ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ
(17) با آنکه [جهان] آخرت نیکوتر و پایدارتر است.
﴿18﴾ إِنَّ هَـٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ
(18) قطعاً در صحیفههای گذشته این [معنی] هست،
﴿19﴾ صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ
(19) صحیفههای ابراهیم و موسی.