بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
إِلٰهِى أَلْبَسَتْنِى الْخَطايا ثَوْبَ مَذَلَّتِى
خدایا! گناهان بر من لباس خواری پوشانده
وَجَلَّلَنِى التَّباعُدُ مِنْكَ لِباسَ مَسْكَنَتِى
و دوری از تو جامه درماندگی بر تنم پیچیده
وَأَماتَ قَلْبِى عَظِيمُ جِنايَتِى
و بزرگی جنایتم دلم را میرانده
فَأَحْيِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ يَا أَمَلِى وَبُغْيَتِى
پس آن را با توبه به درگاهت زنده کن، ای آرزو و مرادم
وَيَا سُؤْلِى وَمُنْيَتِى
و ای خواسته و امیدم
فَوَعِزَّتِكَ ما أَجِدُ لِذُنُوبِى سِواكَ غافِراً
به عزّتت سوگند، برای گناهانم آمرزندهای جز تو نمییابم
وَلَا أَرَىٰ لِكَسْرِى غَيْرَكَ جابِراً
و برای دلشکستگیام جبرانکنندهای جز تو نمیبینم
وَقَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنابَةِ إِلَيْكَ
با توبه و بازگشت بهسویت فروتنی کردم
وَعَنَوْتُ بِالاسْتِكانَةِ لَدَيْكَ
و با خواری در برابرت سر فرود آوردم
فَإِنْ طَرَدْتَنِى مِنْ بابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ ؟
اگر مرا از درگاهت برانی، به که پناه برم؟
وَإِنْ رَدَدْتَنِى عَنْ جَنابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ ؟
و اگر از آستانت بازگردانی، به که پناه ببرم؟
فَوا أَسَفاهُ مِنْ خَجْلَتِى وَافْتِضاحِى
افسوس از شرمندگی و رسواییام
وَوا لَهْفاهُ مِنْ سُوءِ عَمَلِى وَاجْتِراحِى
وای از زشتی کردار و گناهانم
أَسْأَلُكَ يَا غافِرَ الذَّنْبِ الْكَبِيرِ
از تو میخواهم ای آمرزنده گناهان بزرگ
وَيَا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسِيرِ
و ای جبرانکننده استخوان شکسته
أَنْ تَهَبَ لِى مُوبِقاتِ الْجَرائِرِ
که گناهان تباهکنندهام را ببخشی
وَتَسْتُرَ عَلَىَّ فاضِحاتِ السَّرائِرِ
و رسواییهای پنهانم را بپوشانی
وَلَا تُخْلِنِى فِى مَشْهَدِ الْقِيامَةِ
و مرا در صحنه قیامت تنها نگذاری
مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَغَفْرِكَ
از نسیم عفو و آمرزشت
وَلَا تُعْرِنِى مِنْ جَمِيلِ صَفْحِكَ وَسَتْرِكَ
و از پوشش زیبای گذشتت عریانم نسازی
إِلٰهِى ظَلِّلْ عَلىٰ ذُنُوبِى غَمامَ رَحْمَتِكَ
معبودم، ابر رحمتت را بر گناهانم سایهگستر کن
وَأَرْسِلْ عَلىٰ عُيُوبِى سَحابَ رَأْفَتِكَ
و بر عیبهایم ابر مهربانیات را فرو فرست
إِلٰهِى هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلّا إِلىٰ مَوْلاهُ ؟
معبودم، آیا بنده گریخته جز به سوی مولایش بازمیگردد؟
أَمْ هَلْ يُجِيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِواهُ ؟
یا جز او کسی از خشمش پناهش میدهد؟
إِلٰهِى إِنْ كانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً
معبودم، اگر پشیمانی از گناه توبه است
فَإِنِّى وَعِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِينَ
به عزّتت سوگند که من از پشیمانانم
وَ إِنْ كانَ الاسْتِغْفارُ مِنَ الْخَطِيئَةِ حِطَّةً
و اگر آمرزشخواهی موجب فرو ریختن گناه است
فَإِنِّى لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ
من از آمرزشخواهانم
لَكَ الْعُتْبَىٰ حَتَّىٰ تَرْضَىٰ
حق رضایت از آنِ توست تا خشنود شوی
إِلٰهِى بِقُدْرَتِكَ عَلَىَّ تُبْ عَلَىَّ
خدایا، به قدرتت توبهام را بپذیر
وَبِحِلْمِكَ عَنِّى اعْفُ عَنِّى
و به بردباریات از من درگذر
وَبِعِلْمِكَ بِى ارْفَقْ بِى
و به آگاهیات از حالم با من مدارا کن
إِلٰهِى أَنْتَ الَّذِى فَتَحْتَ لِعِبادِكَ بَاباً إِلىٰ عَفْوِكَ
معبودم، تویی که درِ بخششت را به روی بندگانت گشودی
سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ فَقُلْتَ:
و آن را توبه نامیدی و خود فرمودی:
﴿ تُوبُوا إِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحاً ﴾
ای مؤمنان! به پیشگاه خداوند توبه کنید، توبهای خالص!
فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ ؟
پس عذر کسی که پس از گشوده شدن در، وارد نشود چیست؟
إِلٰهِى إِنْ كانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ
معبودم، اگر گناه از بندهات زشت است
فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ
پس گذشت از سوی تو زیباست
إِلٰهِى مَا أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصَاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ
خدایا، نخستین نافرمان تو نیستم که توبهاش را پذیرفتی
وَتَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ
و خود را در معرض احسانت قرار داد و تو بخشیدی
يَا مُجِيبَ الْمُضْطَرِّ
ای پاسخدهنده درماندگان
يَا كَاشِفَ الضُّرِّ
ای برطرفکننده سختی
يَا عَظِيمَ الْبِرِّ
ای بزرگ نیکی
يَا عَلِيماً بِمَا فِى السِّرِّ
ای دانای نهانها
يَا جَمِيلَ السَِّتْرِ
ای زیبای پردهپوش
اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ وَكَرَمِكَ إِلَيْكَ
به جود و کرمت نزدت شفاعت جستم
وَتَوَسَّلْتُ بِجَنابِكَ وَتَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ
و به آستان و رحمتت متوسل شدم
فَاسْتَجِبْ دُعائِى
پس دعایم را اجابت کن
وَلَا تُخَيِّبْ فِيكَ رَجائِى
و امیدم را ناامید مساز
وَتَقَبَّلْ تَوْبَتِى
و توبهام را بپذیر
وَكَفِّرْ خَطِيئَتِى
و خطاهایم را بپوشان
بِمَنِّكَ وَرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
به احسان و رحمتت، ای مهربانترین مهربانان