بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشاینده مهربان
﴿1﴾ يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ
(1) ای جامه به خویشتن فرو پیچیده،
﴿2﴾ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا
(2) به پا خیز شب را مگر اندکی،
﴿3﴾ نِّصْفَهُ أَوِ انقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا
(3) نیمی از شب یا اندکی از آن را بکاه،
﴿4﴾ أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
(4) یا بر آن [نصف] بیفزای و قرآن را شمرده شمرده بخوان.
﴿5﴾ إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا
(5) در حقیقت ما به زودی بر تو گفتاری گرانبار القا میکنیم.
﴿6﴾ إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا
(6) قطعاً برخاستن شب، رنجش بیشتر و گفتار [در آن هنگام] راستینتر است.
﴿7﴾ إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا
(7) [و] تو را، در روز، آمد و شدی دراز است.
﴿8﴾ وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا
(8) و نام پروردگار خود را یاد کن و تنها به او بپرداز.
﴿9﴾ رَّبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا
(9) [اوست] پروردگار خاور و باختر، خدایی جز او نیست، پس او را کارساز خویش اختیار کن.
﴿10﴾ وَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَاهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا
(10) و بر آنچه میگویند شکیبا باش و از آنان با دوری گزیدنی خوش فاصله بگیر.
﴿11﴾ وَذَرْنِي وَالْمُكَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا
(11) و مرا با تکذیبکنندگان توانگر واگذار و اندکی مهلتشان ده.
﴿12﴾ إِنَّ لَدَيْنَا أَنكَالًا وَجَحِيمًا
(12) در حقیقت پیش ما زنجیرها و دوزخ،
﴿13﴾ وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِيمًا
(13) و غذایی گلوگیر و عذابی پر درد است.
﴿14﴾ يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا
(14) روزی که زمین و کوهها به لرزه درآیند و کوهها به سان ریگ روان گردند.
﴿15﴾ إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا
(15) بیگمان، ما به سوی شما فرستادهای که گواه بر شماست روانه کردیم، همان گونه که فرستادهای به سوی فرعون فرستادیم.
﴿16﴾ فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِيلًا
(16) [ولی] فرعون به آن فرستاده عصیان ورزید، پس ما او را به سختی فرو گرفتیم.
﴿17﴾ فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِيبًا
(17) پس اگر کفر بورزید، چگونه از روزی که کودکان را پیر میگرداند، پرهیز توانید کرد؟
﴿18﴾ السَّمَاءُ مُنفَطِرٌ بِهِ ۚ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا
(18) آسمان از [بیم] آن [روز] در هم شکافد؛ وعده او انجام یافتنی است.
﴿19﴾ إِنَّ هَـٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا
(19) قطعاً این [آیات] اندرزی است، تا هر که بخواهد به سوی پروردگار خود راهی در پیش گیرد.
﴿20﴾ ۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ ۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ ۙ وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ ۙ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
(20) در حقیقت، پروردگارت میداند که تو و گروهی از کسانی که با تواند، نزدیک به دو سوم از شب یا نصف آن یا یک سوم آن را [به نماز] برمیخیزید، و خداست که شب و روز را اندازهگیری میکند. [او ]میداند که [شما] هرگز حساب آن را ندارید، پس بر شما ببخشود، [اینک] هر چه از قرآن میسر میشود بخوانید. [خدا] میداند که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود، و [عدهای] دیگر در زمین سفر میکنند [و] در پی روزی خدا هستند، و [گروهی] دیگر در راه خدا پیکار مینمایند. پس هر چه از [قرآن] میسر شد تلاوت کنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و وام نیکو به خدا دهید؛ و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر باز خواهید یافت. و از خدا طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده مهربان است.